küçük bir çocuktan hayat dersleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
küçük bir çocuktan hayat dersleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Mayıs 2011 Çarşamba

Küçük Bir Çocuktan Hayat Dersleri-3

 İnsanlarla ilgili hislerinize güvenin.
  Kendi gücümüz,kendi hislerimizden geliyor aslında.Hislerimize güvenerek başlıyoruz kendimize güvenmeye.İnsanlar ya da hayatımızdaki olup bitenler hakkındaki hislerimiz yönlendiriyor bizi.Buna izin verdikçe de kiminle iletişim kuracağımız,hangi konuda nasıl hareket edeceğimiz netleşmeye başlıyor.Hislerimize güvenmekten vazgeçmeden , iyi kötüyü ,doğru yanlışı ayırt etmeye ve de yaşayarak görmeye devam ettikçe , hayata bağlılığımız da artıyor.
  '' Ben güveneceğim,seveceğim kişiyi gördüğüm anda anlarım.Onun en ufak bir bakışından,gülüşünden,bir sözünden,benimle ilgilenme tarzından,ses tonundan.Severim ya da sevmem o anda.Gözlemlerim sonra; hareketlerini ve mimiklerini.Neden sevmiş ya da sevmemiş olduğum daha bir netleşir kafamda.Sevdiysem , kendimi daha da sevdirmek için iletişim kurmak isterim.Yavaşça yanına gider,bir iki konu açar,kendimden bahsedip ilgisini çekmeye çalışırım.Onu seviyorsam ,seviyorumdur,belli eder ,iletişime geçerim.Sevmiyorsam da anında uzaklaşır ya da ters davranırım,belli ederim sevmediğimi.Ben böyleyim işte; hislerime güvenir ve hemen harekete geçerim.''
                                                                                                                                                                                                            eylem t

26 Nisan 2011 Salı

Küçük Bir Çocuktan Hayat Dersleri -2

Keşfetmekten hiçbir zaman vazgeçme.
Hayatın kendine göre bir ritmi vardır.O kendi doğallığı içindeki döngüsünü tamamlarken, sen de kendi yaşantını örersin.Kimi zaman, önüne zorluklar,engeller,sıkıntılar  çıkar.Peki sen tüm bu engelleri ortadan kaldırıp yoluna devam etmeyi mi , yoksa hayat karşısında izleyeci olmayı mı seçeceksin?
Ben dünyaya geldiğim andan beri herşeyi ama herşeyi keşfederek öğrendim.Annem babam ya da bakıcılarım da  beni yönlendirdi.Onlardan da çok şey öğrendim ama  çoğu zaman onların beni engellemelerine karşı koyarak , keşfetmek istediğim ne varsa kendim keşfettim.Bazen tehlikeler atlattım,ufak tefek kazalar geçirdim ama dünya ve insanlar hakkında hergeçen gün yeni şeyler öğrenmenin mutluluğu ve verdiği güven yanında onlar çok sönük kaldı.Üstelik bu tehlikeli durumlar,  bana hayat hakkında dikkatli olunması gerekenleri öğretti.Keşfetmekten hiçbir zaman vazgeçmedim.
                                                                                                                                                                                                                            eylem t
 

25 Nisan 2011 Pazartesi

KÜÇÜK BİR ÇOCUKTAN HAYAT DERSLERİ - 1

AĞLAMAKTAN KORKMAYIN.
Bazen hayat bilinemezliklerle doludur.Kendini çaresiz,savunmasız ,yalnız hissedersin.İçinde büyüyen,adlandıramadığın bir sürü kaygı vardır. Kelimelere dökemezsin.O anlarda ağlamak bazen tek çözümdür.İçindekileri dışavurmanın tek yolu.
Dünyaya ilk kez gözlerimi açtığımda,ağlamaktı hayata tutma yolum.Herşey ama herşey anlamsızdı,annemin karnındaki sıcaklıktı aradığım.Güvensiz hissediyrdum.Tek savunma mekaznimam ağlamaktı.İnanın çoğu zaman işe yaradı.Uzun zaman  kendimi anlatmanın tek yolu olarak kullandım bunu.Güven duyabildiğim bir sıcaklığı hissedene kadar duyurabildiğim tek ses ağlama sesiydi.